Sheedgraphic



بازگشت صفحه اصلی اوسکمن (اوست کامنگورسک)

اوسکمن ( اوست کامن گورسک )

 

 

 

 

 

 

 

 

 

موقعیت شهری :

مرکز استان قزاقستان شرقی

تاریخ تاسیس :

1720

وسعت شهری :

540 کیلومتر مربع

جمعیت شهر:

325803 نفر (2014)

کد تلفن :

+7 (7232)

کد پستی :

070000

پیش شماره خودرو:

F, 16

ترکیب جمعیتی :

روس : 57.97

قزاق :38.34

 

سایت رسمی :

http://www.oskemen.kz/

شهر «اوست کامناگورسک» درشرق قزاقستان واقع شده ومرکزاستان شرقی قزاقستان می باشد. درمحل تلاقی رودخانه های ایرتیش واولبا واقع شده است. دراین شهراماکن اداری، علمی، آموزشی، پزشکی، ورزشی، جاهای دیدنی وتفریحی وغیره برای استفاده درهنگام نیاز وجوددارد. این مراکز، هم برای استفاده اهالی شهر وهم ساکنین استان می باشد. شهر اوست کامناگورسک درسال 1720 تاسیس شده است. مساحت آن 500 کیلومترمربع است. جمعیت آن دریکم ژانویه 2009 تعداد 298900 نفربوده است. ازجمله تقسیمات اداری شهر، می توان به یک منطقه روستایی و 7 روستا اشاره کرد. جمعیت این شهرشامل 5/26% قزاق، 1/68% روس، 3/1% آلمانی، 2/1% اوکراینی، 1/1% تاتار، 2/0% کره ای، 2/0% آذربایجانی، 3/%0 بلاروسی، 1/0% ازبک و 1% سایرملیت ها می شود. درطول سال 2008 به ازای هر1000 نفرجمعیت، این نسبت ها بدست آمده است: زادوولد 4/15، مرگ ومیر 22/14، رشدطبیعی جمعیت 62/1.


زمینه های اصلی اقتصاد شهر عبارتنداز ذوب فلزرنگی، ماشین سازی و فراوری فلزات، انرژی، صنایع سبک، صنایع چوب و صنایع غذایی. آمارتولیدکنندگان محصولات کشاورزی درشهردریکم ژانویه 2008 بدین صورت بوده است: 11 شرکت کشاورزی، 41 مزرعه، 19200 تولیدکنندگان شخصی وخانگی محصولات کشاورزی.


جاذبه های دیدنی و مراکزسرگرمی - ازجمله جاذبه های دیدنی و مراکزسرگرمی شهرمی توان به این موارد اشاره کرد: بنای یادبودمبارزان آزادی بخش جنگ بزرگ میهنی، بنای یادبودسربازان شرکت کننده درعملیات نظامی درافغانستان، مسجد درمیدان جمهوری، عبادتگاه، مجسمه «آبای»، «پوشکین»، «کیروف»، «پوتانین» و «اوشانوف»، 10 استادیوم و استخر، 5 فرهنگ سرا، 17 کتابخانه، 7 باشگاه، 3 موزه، یک خانه ورزش، 2 ایستگاه راه آهن، فرودگاه، اسکله، لنگرگاه «آبلاکتکا»، تئاتردراماتیک، 4 سینما، میدان اسب دوانی، پارک – موزه، پارک سرگرمی، 2 شهرک کودکان، مرکزتفریحات خانوادگی وبسیاری موارددیگر.


وضعیت جغرافیایی - شهر اوست کامناگورسک مرکزصنعتی، فرهنگی اداری استان شرقی قزاقستان است. این شهردرمحل تلاقی رودخانه های ایرتیش و اولبا درمنطقه کوهستانی «کابین» قرارگرفته است. مساحت آن 54400 هکتاراست. منطقه روستایی «مینونوفسکی» با 7 روستا زیرمجموعه این شهرمحسوب می شود. این روستاهاعبارتنداز: آخمیروا، نواآخمیروا، نواییولنکا، سامسونوفکا، مینونایه، نواتروایتسکایه، پرودخوز. شهردرمنطقه دره ای رودخانه ای قرارداردوازهمه طرف درمحاصره ارتفاعات رشته کوه هایی است که به بخش جنوب غربی کوه های «آلتای» منتهی می شوند. ارتفاعات غربی رشته کوه های «شانوفسکایا» که ارتفاع آن به بیش از800 مترمی رسد، ازشرق به اندازه 15-10 کیلومترکشیده شده اند. این منطقه درسمت غرب تبدیل به یک دشت وسیع باارتفاعی کمتروپرازتپه می شود. درسمت جنوب غربی و جنوبی منطقه کم کم مرتفع شده وبه سمت ارتفاعات رشته کوه کالبین کشیده می شود. دراین ارتفاعات تنگه ها ودره های حاصل ازرودخانه های کوهستانی به چشم می خورد.


تاریخچه شهر – اشراف زاده ای به نام «فئودور بایکوف» اولین مدارک مکتوب درموردمکانی که بعدها قلعه «اوست کامناگورسک» ساخته شد، راازخودبرجای گذاشته است. درسال 1714 فرماندارسیبری «گاگارین» به «پتر اول» اطلاع می دهدکه دررودخانه «ایرکت» به وفور«طلای ماسه ای» وجوددارد. درجولای سال 1715 «بوخگولتس» به همراه گروهی از «تابولسک» به سمت بالای رودخانه ایرتیش حرکت کردند. به زودی قلعه «یامیشفسکایا» بنانهاده شد. درسال 1719 پتراول گروه جدیدی رابرای یافتن طلای «یارکند» ونیز برای تحقیق درموردتخلفات فرماندار«گاگارین» می فرستد. درمه 1720 گروه اعزامی «لیخارف» به سمت بالای ایرتیش ودریاچه «زایسان» روانه می شود. درمحلی که رودخانه اولبا به رودخانه ایرتیش می ریزد، قلعه جدید « اوست کامناگورسک» ساخته می شود. برروی نقشه امپراتوری روسیه، درجنوبی ترین قسمت مسیررودخانه ایرتیش، قلعه « اوست کامناگورسک» نمودارمی شود.
دراطراف این قلعه تپه های بسیاری وجودداشت و داخل آن سربازخانه هایی برای سربازان، بیمارستان نظامی، اقامتگاه های فرماندهان، انبارها و زندان های مختلف که هنوزهم باقی مانده اند، ساخته شد. اولین خانه های خارج ازقلعه درنزدیکی آن ساخته شدند. درنتیجه بنیادشهرنهاده شد. برطبق گفته های روحانی «گراسیموف»، درمدت عمراین شهرروزهای غم انگیزی هم وجودداشته است، هنگامیکه بطورکامل درآتش سوخت ویا زمانی که خسارت های هنگفتی ازسیل راتحمل نمود. موانعی را که درمقابل آب رودخانه ایرتیش ایجادمی شد، بوسیله گلوله های توپخانه ازمیان برمی داشتند. درنیمه دوم قرن 18 مهاجرانی که عمدتا قزاق های سیبری بودندوهمچنین افرادتبعیدی، شروع به سکنی گزیدن درنزدیکی قلعه کردند.
درسال 1762 دستوری صادرشدکه درآن ازروس هایی که به آیین قدیم خودباقی مانده و ازترس پیگردهای مذهبی، به لهستان فرارکرده بودند، دعوت شدبه وطن بازگردند. برای اقامت آنها، منطقه ای درآلتای پیشنهادشد.  بنیاداولیه شهررا خیابان های «ایلینسکایا»، «تروایتسکایا»، «بالشایا» و «آندریفسکایا» نهادند. این خیابان ها ازساحل شروع شده ودرامتداد اولبا ادامه می یافتند. این خیابان ها با کوچه های «سولیانایا»، «کرپاسنایا»، «میچتسکایا» و «سابورنایا» دارای تقاطع بودند. نقشه های قدیمی شهردقت بالا درمستقیم بودن خیابان ها وکوچه هارانشان می دهد. بخاطرچنین طراحی، شهربخوبی درمعرض وزش بادهای خنکی که ازکوه ها می وزید، قرارمی گرفت و درهنگام سیل، آب به راحتی ازخیابان ها وکوچه ها تخلیه می شد. 
تاپیش ازانقلاب بخش مرکزی شهر اوست کامناگورسک (خیابان کیروا، پارک کیروا، خیابان گورکی) بصورت مشخصی رنگ وبوی تجاری بخودگرفته بود. ساختمان های تجاری زیادی دراین بخش ساخته شده بود. درمیدان بازار وردیف مغازه های آن، تجارت محصولات کشاورزی هرروز با شوروجنب وجوش درجریان بود. درهمینجا سالانه بازارمکاره به راه می افتاد که درآن نان، پوستین، روغن، پوست، موم، عسل وسایرکالاها فروخته می شد. دراین بازار مغازه های سنگی تجارثروتمند واقع شده بودند. برخی ازاین بناها درخیابان های کیروا و گورکی حفظ شده اند.

سال ها ودهه ها می گذشتند. قلعه اوست کامناگورسک فقط یک  ایستگاه بودو سپس تبدیل به یک شهرناحیه ای شد. در 1868 اوست کامناگورسک وضعیت شهری پیداکرد. تا ابتدای قرن 20 تجارت همچنان توسعه می یابد و اسکله و راه آهن ساخته می شود.


صنعت – درسال 1952 نیروگاه «اوست کامناگورسک» و درسال 1960نیروگاه «بوختارمینسکایا» برروی ایرتیش ساخته شد. سدهایی که دراین رابطه ساخته شد، مخازن آب را بوجودآورد. آب سدها به بزرگترین دریاچه استان یعنی دریاچه «زایسان» می ریختند. دومین دریاچه ازلحاظ بزرگی، دریاچه حفاظت شده «مارکاکول» است که درکوهستان ودرارتفاع 1400 متری واقع شده است. امروزه شهر اوست کامناگورسک مرکزذوب فلزات رنگی درقزاقستان است. درزمان جنگ تجهیزات کارخانه «الکتروسینک» از شهر«اورجونیکیدزه» به اینجا آورده شد. ساخت اولین کارخانه الکترولیزفلز روی درقزاقستان آغازشد. پس ازجنگ به عنوان غنیمت، ازکشورآلمان فاشیستی جدیدترین تجهیزات کارخانه روی «ماگدبورگ» به اینجا آورده شد.
درسپتامبر 1947 کارخانه روی شهر اوست کامناگورسک اولین محصول روی خود را تولیدکرد. ولی درسال 1952 این کارخانه نوسازی شد وبه مجتمع سرب وروی تبدیل گردید. دراکتبر 1949 کارخانه ذوب آهن «اولبین» اولین محصولات خودرا بیرون داد. درسال 1965 مجتمع تیتان – منیزیم درمنطقه «سوگرا» دربخش علیای اولبا شروع بکارکرد. این مجتمع بزرگترین تولیدکننده محصولات خوددرجهان بشمارمی آمد. به منظورایجاداشتغال برای زنان و توسعه شهربه ساحل چپ رودخانه ایرتیش، درسال 1970 مجتمع پارچه های ابریشمی ساخته شد.


فرهنگ – دراین شهر 3 موزه، تئاتردراماتیک با گروه های هنری قزاق وروس، خانه دوستی ملت ها، باشگاه ورزشی و 2 استادیوم، وجوددارد. ورزش اصلی درشهر اوست کامناگورسک، هاکی است و این  شهربه محل پرورش بازیکنان حرفه ای هاکی معروف می باشد. بسیاری ازبازیکنان هاکی که ازاین شهربرخاسته اند برای تیم روسیه وتیم های لیگ هاکی بازی کرده و می کنند. در سال 1998 تیم هاکی قزاقستان که تقریبا بطورکامل ازبازیکنان تیم «تورپدو» تشکیل شده بودوقهرمان المپیک «باریس آلکساندروف» آن را رهبری میکرد، دربازی های المپیک «ناگانا» (ژاپن) خوش درخشید وجزو 8 تیم قدرتمند جهان قرارگرفت. درسال 1999 تیم «تورپدو»  درقالب تیم ملی قزاقستان قهرمان بازیهای زمستانی آسیاشد.


شخصیت های مشهور – افرادمشهوری که به نوعی با شهر اوست کامناگورسک مرتبط بوده ودرآن بدنیاآمده یا زندگی کرده اند، بدین شرح می باشند:
- نیکلای ایوانویچ کوکشاروف (1893-1818)، معدن شناس معروف روس.
- لاور گئورگیویچ کورنیلوف (1918-1870)، فرمانده ارشد ارتش روسیه (1917)، رهبرجنبش سفید و فرزند پدرومادرقزاق اهل سیبری.
- آلکساندر ملنتیویچ والکوف (1977-1891)، نویسنده شوروی و مولف «جادوگرشهرسبز».
- باریس ویکتورویچ آلکساندروف (2002-1955)، بازیکن معروف هاکی، قهرمان شوروی، قهرمان بازیهای المپیک زمستانی 1976 دراینسبروک.
- سرگی واسیلیویچ یرمیف (متولد 1959)، شاعرونویسند روس.
- ویتالی میخایلویچ یرمیف (متولد 1975)، بازیکن حرفه ای هاکی (دروازه بان).
- آلکساندر گنادیویچ کورشکوف (متولد 1968)، بازیکن معروف هاکی.
- یوگنی ویکتورویچ ناباکوف (متولد 1975) ، بازیکن حرفه ای هاکی (دروازه بان).
- والریا لوونا کودریتسوا (متولد 1971)، مجری تلویزیون.
- سرگی زوریوف (متولد 1963)، صاحب سبک، مجری.
- باری کریمویچ آلیباسوف (متولد 1947)، تهیه کننده، آهنگ ساز، تدوین گر.


آب وهوا – آب وهوای منطقه، قاره ای حاداست. عمق معمول یخ زدگی برای زمین های گلی 180 سانتیمتر و زمین های ماسه ای وشنی 210 سانتیمترمی باشد. ویژگی آب وهوایی شهر براساس مشاهدات چندین ساله هواشناسی برآوردمی شود. دمای میانگین هوا دریک دوره 5 روزه ازسردترین اوقات سال، منهای 39 درجه سانتیگراد و سردترین روزسال، منهای 42 درجه بوده است. پایدارترین دمای هوا درماه سپتامبر 3/19 درجه و درنوامبر 1/11 درجه است. دمای میانگین دوره گرم سال منهای 8/7 درجه و طول مدت دوره گرما 204 شبانه روزه است. تاریخ میانگین آخرین یخ زدگی 16 مه و اولین آن 29 سپتامبر می باشد. طول مدت دوره ای که یخ زدگی وجودندارد 128 روزاست. حداکثرنزولات آسمانی درشبانه روز 9 میلیمتربوده که در16 ژئن 1940 مشاهده شده است. بیشترین نزولات درعرض سال 788 میلیمترو درطول ماه 204 میلیمتراست. بیشترین قطرلایه برف درطول زمستان 90 سانتیمتر، قطرمتوسط آن 50 سانتیمتر و کمترین قطر 17 سانتیمترمی باشد. بیشترین چگالی برف 27/0 گرم درسانتمترمکعب است. پوشش دنباله داربرف بطورمتوسط در11 نوامبر شروع و13 آوریل تمام می شود. درطول سال تعدادروزهایی که بوران هست 19 روز، لایه های یخ وجوددارد 6 روز، مه آلود است 57 روزو رعدوبرق 34 روز می باشد.  تعدادمیانگین روزهای طوفانی با گردوخاک درطول سال 7 روز، بیشترین آن درژوئن با 2 روز می باشد. تعداد میانگین روزهای طوفانی با سرعت بیش از 15 متربرثانیه 36 روزاست.

 

 

مترجم : عبدالرضا ناطقی

 

 
تجارت
فرهنگ و هنر
Copyright © 2011 , All rights reserved.
KaziranWebsite : www.kaziran.com :: www.kazinfo.ir :: Email : Info@kaziran.com
Designed and Developed By SheedGraphic Multimedia